Bazı hatıreler

Milliy Hareketnen bağlı tedbirge ömürimde ilk sefer, mektepniñ soñki sınıf talebesi olğanda qoşulğan edim. Sürgünlikniñ 55-nci yıllığına bağışlanğan miting her kesniñ aqlındadır. Mitingten bir-eki hafta evel Qırımnıñ çeşitli rayonlarından yolğa çıqqan eñ faal insanlarımız künlerce Aqmescitniñ merkezine doğru cayav kete ediler. 18 mayıs sabası Aqmescit şeerniñ dört tarafındaki kiriş yollarında biñlerce kişilik kolonnalar toplanğan edi. Umumqırım yürüşinde iştirak etmegen olsam da, o kün saba erte Zapadnaya avtostantsiyasında cıyılğan Bağçasaray kolonnasına qoşuldım. Hareket etken soñ Aqyar soqağından merkezge doğru yol alğan bu qalabalıq, gürüldegen derya kibi aqmağa başladı. Belli bir vaqıt kolonnanıñ başında keter ekende, açılğan büyük bayraqnıñ köşesinden tutmağa da nasip oldı. O zamanğa qadar ne Milliy Hareket, ne tarih, ne de medeniyetimizge yaqın alâqa köstermegen gençniñ bir anda böyle küçlü milliy ruh furtunasına tutulğan soñ, şuurında peyda olğan deñişmelerni tahmin etmek qıyın degil.

Kel zaman, ket zaman, arada keçken 15 yıl devamında vatanğa ve halqqa hızmet arzusı, çoq şükür, ğayıp olmadı, ve imkânlar nisbetinde o ğaye oğrunda faaliyet toqtamadı. Bu yolda rastkelgen mefküre saibi hareketçen ve ahlâqlı bir-çoq insanlarnen tanış olmaq da (ne büyük şeref!) qısmet oldı. İşte olar ve olar kibi tarihımzğa imza atqan şanlı qaraman ecdatlarımız sayesinde bugün bizler ayaqtamız, hayattamız ve kelecekke doğru qorqmayıp baqamız.

Keçmişke keñiş nazar taşlap, bugünki kün terenden tahlil etilse eger, körülecek ki, yaqın kelecekte bu istibdat imtihanı da keçecek ve halqımız öz tiriliş ve inkişafına doğru daa bir büyük adım atacaq inşaallah.

Malüm ki, bala doğulğanda, yaki ciddiy ve hayırlı bir işke başlağanda, yahut bir belâdan qurtulğanda – qurban çalmaq adettir. Kiçik olsun, büyük olsun bir-de-bir qazağa oğrağan vaqıtta derhal şu yerde sadaqa bermek, ya da qurban çalmaq da güzel adetlerden sayılır. Qurbannıñ manalarından biri – berilgen nimetler qarşılığında fedakârlıq kösterip, Allahnıñ bergeninen diger insanlar ile paylaşmaq. Bu hem nimetniñ qıymetini ve qulnıñ şükür ile sevabını arttırır, hem de diger, daa ağır, müşkül ve qorqunçlı aqibetten qorçalar. Aksi alda, Yüce Rabbimiz qızğanğan elni açar, o çalınmağan qurbannı ve berilmegen sadaqanı şu ya da bu şekilde alır ve açköznü qan ağlatır. Bu sebepten aliy ğaye ve mefküreler oğrunda berilgen küreş qurbansız olmaycaq, neticede elde etilgen büyük nimetniñ yüksek fiyatı ise şu nimetniñ qıymetini idraq ettirecek. Milliy Hareket silâhsız mucadele olaraq başladı, öyle de bugünki künge qadar yetip keldi. Allah bersin ki, aynı bu sürette de devam etsin. Amma bu yolnıñ soñunda ğalebeni körmek içün her bir şuurlı qırımtatarı özünden bir qurban ve sadaqanı bermege hazır olmalı.

20-nci asırnıñ nesilleri içün yaşayışnıñ eñ büyük maqsadı hayatta qalmaq ve qaytmaq oldı ise, 21-nci asırdaki nesillerniñ eñ büyük muradı – qaytarmaq ve qurmaq olacaq. Bu yolda biñlernen qurbanlar berildi, belki bitmegendir, daa da berilecek, lâkin ümüt öyle ki, bu qurbanlar beyhude olmaycaq, fedakârlıqlar zayi ketmeycek, goñulden qoparılğanlar ğayıp olmaycaq.

Yarıq ve qaranlıqnı, sağlıq ve hastalıqnı, doğru ve yalannı biri-birinden ayırğan şu boranlı devirde ümüt ve işançnı coymamaq pek mühim. Qasırğa kibi kelgen işğalcilerge mağlüb olğan ve boysunğan insanlar, belki, işte bu ümütsizlik sebebinden öz safını deñiştirdiler. Belki, bu topraqlarnıñ parlaq kelecegini köralmayıp, istilâ ve zorbalıqnıñ endiden soñ daim hüküm sürecegini tüşünip, adaletniñ mutlaqa yerine kelecegi aqqında şübhege qapılıp, boyunlarını egmege qarar berdiler. Çoq şükür, bu tar baqış ve sıñırlı añlayış halq arasında kütleviy sürette yayılmadı ve zihinlerni zehir etmedi. Demek ki, iman, ibadet, vatanperverlik ile milletseverlikten beslengen vicdan ve insaf daa tükenmedi ve inşaallah kün keçken sayın artacaq, quvetlenecek ve ösecek. Bunıñ içün de her bir vatandaş qalın demir zıncırnıñ halqaları kibi yanındakiniñ qoluna sarılmalı ve sımsıqı tutmalı. Öyle tutmalı ki, yolnı şaşırıp-şaşmalağan, batqan ve batmağa az qalğan temiz niyetli semetdeşlerimiz de cahillik ve ğaflet çuqurından qurtulsın.

Artımızğa aylanıp, keçmişimizge bir nazar taşlasaq, her daim olmaycaq kibi körüngen vaqialar mutlaqa olğandır, ve er ya da keç halqımız haqlı çıqıp, adalet mücibi ğalebe çalğandır. Bir kün kelir ve 250 yıldan berli devam etken halqnıñ horluğı biter, çünki vaqıt keçken sayın şu topraqlarnıñ evlâdı emin ve cesür adımlarnen bu saadetli künge daa da yaqınlaşa. Hususan, keçken asırnıñ eki cenki, büyük açlığı, sürgüni ve vatanğa avdeti nazarğa alınsa, azbarımızğa kirli çizmelernen ayaq basqan şu zulumnıñ da bir kün soñuna kelecegi, kündüz körüngen küneş, gece de ay kibi kesen-kes belli ola. Daa yaqında aynı vagonda ketkenlerniñ bir qısımı “Stalinniñ haberi yoq, o bizni qurtarır” degende, diger qısımı Stalinge lânetler oquy edi. Stalin geberip ketti, Sovetler ise dağılıp yoq oldı, bütün yasaqlar, bittekrar sürgünler, hapshaneler tarih oldı. Ne qaldı? Vatanında yaşağan halq. Bu sefer de aynı böyle olacaq inşaallah. Ümüt, işanç ve ğayretimizni coymayıq – yeter.

İşte bu sebepten bugünki künde olıp keçkenlerden sebep ağlanmaqtan ve qaranlıqnı sögmekten ziyade, yarın-öbür kün, 20-30 yıldan soñ olacaqlarnıñ planını qurıp, ömürge keçirmek içün sabır ve basıret ile hareketke başlamaq kerek.

print

Paylaşıñız | Поделитесь

Ne tüşünesiñiz? | Что думаете?